واژه‌شناسى : از اين نامواژه به صورتى كه هست معنايى استنباط نمىشود . چون « رو » به معناى وجه و صورت و تركيب آن با « مند » صورت خوشى نيست و معناى خوشى هم ندارد ، ولى با دقت بيشتر مىبينيم واژه از دو جزء « رو » و « مند » تركيب يافته است . حرف « ر » در جزء اول مبدل « ن » است و « نو » ممال واوى « نا » به معناى آب است و رومند معادل نومند به معناى نامند ، يعنى دارندهء آب است و جزء دوم « مند » از همان واژهء اوستايى ونت ( Vanta ) پسوند دارايى و تصاحب است كه در واژه‌هايى امثال زورمند و توانمند و بسيارى ديگر مىبينيم . دربارهء جزء اول « نو » كه گفتيم ممال « واوى » « نا » ست . بايد دانست كه « نا » به معناى آب است . نگاه كنيد به واژه‌هاى نى ، نيه ، نياصرم ، و مشابهات آن در همين فرهنگ . و وجود نامهايى مثل نايوند ، ( بوشهر ، طبس ) ، نايبندى ( لار ) ، ناى ( كاشمر ) ، ناوه ( بانه ، بجنورد ، خرم‌آباد و غيره ) ، ناوند ( خلخال ) ، ناور ( ماكو ) ، ناوان ( هشتپر ) ، ناو ( هشتپر ، مريوان ) و نانين معادل نايين ( شاهرود ) و بسيارى ديگر همه نشان اين است كه « نا » به معناى آب كه مورد توجه آرياييان بوده در اينجا به معناى آب است و صورت ديگر آن ( ممال « واوى » ) هم در اطراف ايران امثلهء فراوان دارد همچون نومهن ( مشهد ) ، نومندان ( هشتپر ) ، نوين ( سقز ) و نوين ( مريوان ) و بسيارى ديگر و از همهء اينها معلوم مىشود كه « نا » و ممال « واوى » آن « نو » به آسانى و به نحو مطلوب با پسوندى تركيب شده و نام امكنه‌اى بسيار قرار مىگيرد . رونق Ronaq رونق به همين صورت يك واژهء عربى است به معناى رواج ، فروغ ، روشنايى ، حسن ، جمال و پيشرفت امر و هيچ‌كدام از اين معانى براى نام محل مناسب نيست . از اين‌رو بايد جست‌وجو كنيم كه ريشهء واژه چه بوده است و تطور و تحول آن چگونه است . در فهرست مركز آمار ايران رونق را نام ديهى دانسته‌اند از دهستان حومهء شهرستان اردستان . در سال 1345 اين ديه 59 نفر جمعيت داشته است . « 1 » و به اين جهت ديهى كم‌وبيش معتبر است . از جمعيت حاضر آن اطلاعى ندارم . تواند باشد كه به همين صورت باقى مانده باشد چون همهء ناحيه شكوفايى اقتصادى چندانى ندارد و ممكن است به علت قلت آب كه فرآيند

--> ( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 6 .